فیدیبو نماینده قانونی انتشارات جادوی قلم و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب سازمان‌های ابری

کتاب سازمان‌های ابری
مروری بر سازمان‌ها و تیم‌های مجازی و دورنمای آینده

نسخه الکترونیک کتاب سازمان‌های ابری به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب سازمان‌های ابری

امواج خروشان تغییر بر همه وجوه زندگی انسان معاصر تاثیر می‌گذارد. انسان‌ها برای بقاء و ادامه حیات در چنین شرایطی به ناچار باید خود را با آن سازگار کنند. جهان ما، یک جهان سازمانی است. این سازمان‌ها ممکن است هم شامل مراکز صنعتی و تجاری کوچک تا متوسط و بزرگ و هم موسسات انتفاعی و غیر انتفاعی باشد. پیشرفت مستمر تکنولوژی‌های مختلف، راه و روش و دریچه‌های جدیدی را به روی جامعه بشری گشوده است. بی راه نیست اگر بگوییم بزرگترین و تاثیر گذارترین این فناوری‌ها، تکنولوژی دیجیتال و اینترنت بوده است. انقلاب دیجیتالی تغییرات مثبت و منفی زیادی را برای جامعه به همراه آورده است. پیوندهای بزرگتر، ارتباطات آسان و سریعتر، تنها قسمت کوچکی از این تحولات است. از سوی دیگر اینترنت به عنوان یکی از بانفوذترین تکنولوژی‌های جدید ارتباطی، تمام ابعاد زندگی بشر امروز را تحت تاثیر قرار داده و به نوعی همه ابعاد حیات فردی و جمعی مانند بهداشت، فرهنگ، اجتماع، سیاست و اقتصاد، متاثر از این فناوری قرار دارد. سازمان‌ها و دنیای کسب و کار نیز از این قاعده مستثناء نیستند. افزایش روزافزون سرعت تغییرات و شدت رقابت از ویژگیهای بارز چنین محیطی در سال‌های آینده خواهد بود. همانطور که سازمان‌ها دیجیتالی‌تر می‌شوند، با این ضرورت روبرو می‌شوند که ساختارشان را به گونه‌ای طراحی کنند که سریعتر حرکت کنند، سریع‌تر سازگاری پیدا کنند و یادگیری سریع را تسهیل کنند. در گذشته بیشتر سازمان‌ها برای کارایی بیشتر طراحی می‌شدند، که نتیجه آن سازمان‌هایی پیچیده بود، اما اکنون باید سازمان‌ها برای سرعت، چابکی و سازگاری طراحی شوند، تا بتوانند در محیط کسب و کار جهانی رقابت کنند و برنده شوند. سازمان‌های امروزی را از دو نظر می‌توان به اَبر تشبیه کرد، یکی استفاده و اتکا به فناوری رایانش اَبری و دومی از نظر ناپایداری و آشکار و نهان شدن سازمان‌ها وتیم های سازمانی که مانند اَبرها در مدت کوتاهی متراکم و مجتمع می‌شوند و بعد از اتمام پروژه در اندک زمانی نیز پراکنده می‌گردند.

ادامه...
  • ناشر انتشارات جادوی قلم
  • تاریخ نشر
  • زبانفارسی
  • حجم فایل 1.73 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۱۵ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب سازمان‌های ابری

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

فصل اول

۱- سازمان های مجازی

۱-۱ مفهوم سازمان

سازمان یک اجتماع متشکل از بیش از یک فرد برای رسیدن به هدف مشترک است. تحقق کارآمد و موثر یک شغل، ارتباط دادن این شغل با قوانین خاص و همکاری و هماهنگی است. آرایش خاصی برای تعیین قوانین و رسیدن به هماهنگی و همکاری لازم است. سازمان ها باید فعالیت ها را مشخص کرده و آن ها را در راه رسیدن کارآمد وموثر به اهداف تعیین شده، در جای مناسبی قرار دهند.(۳)
در عین حال، سازمان آرایش میان کار و کار، کار و انسان، و انسان و انسان می باشد. سازمان می تواند از سازماندهی و آرایش و ساختار سازمانی استفاده کند (Koçel, ۲۰۰۶:۹۷).
در سیستم هایی که سازمان نامیده می شود، برخی از ویژگی های مشترک دیده می شوند، از جمله:(۴)

۱. ایجاد روش های مشترک برای تصمیم گیری از طرف جامعه
۲. اختیار دادن به افراد در جامعه
۳. ایجاد مرزی به اجتماع و دیگر بخش های دنیا

یک سازمان را می توان به عنوان " گروهی از افراد که با یک شیوه ساختار یافته برای تحقق یک هدف مشترک، با هم کار می کنند" تعریف نمود. این "با هم" لزوماً به این معنی نیست که سازمان باید یک شکل فیزیکی (درزمان / و فضای محدود) مانند شرکت سنتی داشته باشد. برعکس، اسکات مورتون (۱۹۹۱) از این نظریه که سازمان متشکل از "پنج مجموعه نیرو است که حتی اگر سازمان تحت تاثیرات محیط خارجی قرار بگیرد این نیروها در بین خود دارای یک تعادل دینامیکی هستند و آن را حفظ می کنند"، حمایت کرده است (شکل زیر را ببینید). با حمایت از چنین دیدگاهی از سازمان، اسکات مورتون این نکته را به رسمیت می شناسد که یک سازمان به منظور دستیابی به اهداف سازمانی، باید قابلیت گذر از زمان را نیز داشته باشد.



برگرفته از (اسکات مورتون، ۱۹۹۱)
مشاهده سازمان از این منظر باعث شده است که مدیران کسب و کار متوجه اهمیت تحول در سازمان برای برآورده کردن نیازهای زمانی شوند.

۱ -۲ مفهوم سازمان مجازی

برای درک بهتر مفهوم سازمان مجازی، باید اصطلاحات مرتبط با سازمان های مجازی را بشناسیم. در دیکشنری کمبریج، کلمه "مجازی" به عنوان " تقریباً، حتی نه دقیقاً یا به هر روشی " تعریف شده است. مفهوم مجازی را می توان به صورت احساس کردن موجودیتی تشریح کرد که در اصل این موجودیت واقعی نیست. واقعیت مجازی این است که رویداد احساس شده به صورت واقعی درک شود. با توسعه تکنولوژی های کامپیوتری، افراد می توانند از دنیای واقعی جدا شده و به صورت مجازی دنیایی را احساس کنند که انگار در واقعیت وجود دارد. با واقعیت مجازی و تکنولوژی کامپیوتر، مکانی که ما در آن هستیم مهم نیست و می توانیم از هر جایی که هستیم در فروشگاه قدم بزنیم؛ در جلسه حضور یابیم، موزه یا کتابخانه ای را بازدید کنیم، تحقیق انجام دهیم؛ با دیگر کاربران در محیط های مختلف گفتگو کرده، آن ها را ببینم و با آن ها قدم بزنیم (Ataman, ۲۰۰۲: ۴۰۰).
وقتی به معنای لغوی مجازی نگاه می کنیم، واقعی به نظر نمی آید و در ذهن ما ایجاد می شود، به نوعی یک تصور است، یک پدیده تخمینی و فرضی. واقعیت مجازی به محیط هایی اتلاق می شود که توسط کامپیوترها شبیه سازی می شوند. اکثر محیط های واقعیت مجازی توسط تجربیات بصری ساخته می شوند که به کمک صفحه نمایش کامپیوتر ایجاد می شوند. همچنین در برخی از محیط ها، از سایر حواس نظیر حرکت کردن و شنیدن نیز استفاده می شود.
در سال های اخیر، واژه "مجازی" به طور موفقیت آمیزی به استعاره ای برای فناوری تبدیل شده است. این در علم " نو واژه شناسی"(۵) که در صنایع رایانه ای تحت اصطلاحاتی مانند «حافظه مجازی»، «کامپیوتر مجازی»، «واقعیت مجازی» و «فضای مجازی» (یعنی فضای ارائه شده توسط اینترنت) ساخته شده است، کاملاً مشهود است. در هر یک از این موارد ذکر شده، واژه "مجازی" به طور ضمنی بر فناوری اطلاعاتی دلالت می کند.
در نتیجه پیشرفت سریع تکنولوژی و ارتباطات، رابطه فضایی و زمانی رویدادها به تدریج به سوی انتزاعی شدن رفته و این رویدادها طوری احساس می شوند که انگار در زندگی واقعی انجام می شوند. نمونه های واقعیت مجازی عبارتند از وبسایت های فروش آنلاین، ارتباط با افراد مختلف از طریق کنفرانس تلفنی (Decenzo veRobbins, ۱۹۹۹:۲۳۲).
سازمان های مجازی به تشکیلات، اجتماعات، باشگاه ها یا نهادهایی اتلاق می شوند که تماماً یا به صورت جزئی توسط تکنولوژی های ارتباطی ایجاد شده اند؛ آن ها به سیستم های بی سیم یا کابلی متصل هستند. با عبور از مرز فضایی و زمانی انسان، سازمان ها یا اجتماعات می توانند با تکنولوژی اطلاعاتی در مورد مسائلی که اطلاعات کافی از آن دارند صحبت کنند؛ همچنین بهره بردن متقابل از این فضا سازمان های مجازی نامیده می شود.
سازمان های مجازی به اجتماعاتی اتلاق می شوند که از ویژگی مرکزی دور هستند، کارکنان مجبور نیستند در یک مکان فعالیت داشته باشند، و کارکنان در فرآیند محصول یا خدمات شرکت های مختلف مشارکت یافته، با سیستم های ارتباطی و کامپیوتری در هر زمانی تعامل برقرار کرده و به مشتریان خود در قالب یک سازمان خدمت رسانی می کنند.
سازمان مجازی (Virtual Organization) یعنی اینکه دو یا چند سیستم مختلف بتوانند اطلاعاتی را تبادل و استفاده کنند. این سیستم محیطی انعطاف پذیر، می تواند کاربردهای متقابلی را ارائه کند. مشتریان می توانند در عین استفاده از سیستم خود، از سایر اطلاعات سیستمی نیز بهره گیرند که نیازی به دسترسی به سایر سیستم ها وجود ندارد. کامپیوترهای به هم مرتبط مسئله اساسی برای اعضایی هستند که در یک محیط جغرافیایی توزیع یافته فعالیت می کنند. در سیستم واحد مجازی، منابع طبق نیازها تسهیم شده و توسط مدیران سیستم مدیریت می شوند. خدمات وب و تکنولوژی های تغذیه شده با RSS(۶) در سیستم های شرکتی به صورت گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند. آن ها باید برخی از قوانین مشخص کسب و کار را توسعه دهند. کاربردهای متقابل از طریق اینترنت یا اینترانت به هم متصل می شوند. بایرن (Byrne) سازمان مجازی را اینگونه تعریف می کند، "سازمان مجازی یک شبکه موقت از شرکت های مستقل (تامین کنندگان، مشتریان، حتی رقبای سابق است) است که با فن آوری اطلاعات به هم مرتبط هستند تا مهارت ها و هزینه ها را به اشتراک بگذارند و به بازارهای یکدیگر دسترسی بیابند، درحالی که نه دفتر مرکزی و نه نمودار سازمانی و نه سلسله مراتبی دارند. "(بایرن، ۱۹۹۳)
سازمان مجازی بیش از یک تعریف دارد. یکی از مهم ترین دلایل این اختلاف و گوناگونی در این است که این مفهوم جدید بوده و به تکامل نرسیده است. طبق گفته برخی از محققان، سازمان های مجازی یکی از مدل های سازمانی جدید هستند که با هدف تحصیل اطلاعات بروز توسعه یافته اند و به یکی از ابزارهای رقابت برای سازمان ها تبدیل شده اند (Interoperable Applications).
برخی از افراد، سازمان های مجازی را اینطور تشریح می کنند: سازمانی است که برای تولید یک محصول از طریق تکنولوژی های ارتباطی به هم متصل شده، منسجم شده و طوری عمل می کند که انگار در یک بدنه قرار دارند (Bedük, ۲۰۰۵:۳۲).
ویلیام نوک(۷) ویژگی ساختاری سازمان مجازی را به شکل آمیب توضیح می دهد. سازمان به شکل آمیب مثل نوکلئوپلاسمی که با میکروسکوپ قابل رویت است قابل تغییر و بدون شکل هستند، و به راحتی با محیط سازگار می شوند. تشخیص اینکه در کجا یکی تمام می شود یا دیگری آغاز می شد، دشوار است (Kurşunmaden ۲۰۰۶:۲۱).
چارلز هندی(۸) توضیح می دهد که سازمان های مجازی یک مدل سازمانی هستند که در آن کارکنان در یک مکان گرد هم نمی آیند، سازمان های مختلف در تولید محصول در مرحله بخصوصی از این فرآیند حاضر می شوند، با تجهیزات کامپیوتری ارتباط برقرار می کنند طوری که انگار یک سازمان وجود دارد، و در نهایت به مشتریان خود خدمات رسانی می کنند (Özgeldi and Kalkan, ۲۰۰۷:۸۸).

۱ -۳ سابقه توسعه سازمان های مجازی

اندیشه پیدایش سازمانهای مجازی اولین بار توسط پیتر دراکر (Peter F. Drucker) در آغاز دهه ۱۹۵۰ با انتشار کتاب «جهان فرا مدرن با حضور کارکنان اندیشه مدار» مطرح شد، بعدها در سال ۱۹۷۰ الوین تافلر (Alvin Toffler) ایده خلق سازمانهای مجازی را بسط و گسترش داد.
پس از نیمه دوم دهه ۱۹۷۰، با پیشرفت سریع تکنولوژی های ارتباطی، مرزهای زمانی و فضایی از بین رفت، افراد مختلف سراسر جهان شروع به برقراری ارتباط بایکدیگر کردند. انتفال و طراحی همه نوع تصویر و صوت به عنوان ملزومات زندگی درآمد. موضوع سازمان مجازی به صورت بحثی کاملاً آکادمیک در سال ۱۹۸۶ توسط موشیویتز (Mowshowitz) ارائه گردید.
و در ادامه صریحاً توسط دیوید و مالون (Davidow and Malone) در کتابشان تحت عنوان "شرکت مجازی" در سال ۱۹۹۲ انتشار یافت.
دهه ۲۰۰۰ سال تغییر سریع از نظر سازمان و اجرای سازمانی است. تغییر سریع در تکنولوژی، اطلاعات و نیروی کار، درک کیفیت جدید از محصول و خدمات و افزایش رقابت جهانی در این فرآیند اهمیت بسزایی دارد.
اینترنت که مهم ترین عامل توسعه سازمان های مجازی بوده، دسترسی سریع به اطلاعات و افزایش فرآیند توسعه سازمانی که به شکل ارتباط کارآمد میسر می شود، را بهبود داده است. اینترنت، تخصیص مزیت رقابتی به معنای کاهش هزینه ها و برآوردن رضایت مشتری است و علاوه بر این باعث تسریع در تولید انواع مختلف کالاهای مجازی می شود. اما واقعیت این است که عوامل متعدد و مختلف زیادی هستند که جوامع را به سوی توسعه سازمان های مجازی سوق می دهند. جهانی سازی، با گرایشات رو به رشد برای گنجاندن مشتریان جهانی – توانایی در جذب سریع منابع حرفه ای – خلق ارتباطات مزیتی – تغییر سریع نیازمندی ها – افزایش محصولات و خدمات تخصصی و الزام فزاینده در استفاده از دانش تخصصی می تواند برخی از این عوامل باشد.

"... تنها امر ثابت در جهان امروز، تغییراتی اند که به طور چشمگیری درحال افزایش هستند."(هوی، ۱۹۹۴)(۹)
پیش از این در تاریخ کسب و کار، هرگز سازمان ها موضوع این حجم از تغییراتی که امروز شاهدش هستند نبوده اند، با توجه به گفته های استوارت (۱۹۹۳)، چهار نیروی سرکش انقلابی وجود دارند - جهانی شدن بازار؛ گسترش اطلاعات؛ تولد اقتصاد اطلاعات و انحلال سلسله مراتب- که همه در یک زمان اتفاق می افتند. همان طور که این نیروها "یکدیگر را تحت تاثیر قرار می دهند و از یکدیگر نیز تاثیر می پذیرند" (Stewart، ۱۹۹۳)، آن ها نه تنها بقای بسیاری از شرکت های بزرگ مانند IBM (چسبرو و تیس، ۱۹۹۶) و جنرال موتورز (دراکر، ۱۹۹۴) را تهدید کردند، همچنین باعث فروپاشی سازمان های سنتی و محیط آنها نیز شدند.
"رقابت جهانی، بازارهای پایدار و کل صنایع را ویران نمود. اطلاعات، شبکه های ویژه ای از قدرت را در داخل شرکت ها ایجاد کرد." کارآفرینان خلاق و نوآور، به سرعت خواب شرکت های بزرگ را آشفته کردند و مدیران میانی و وفادار به شرکت نیز ناپدید شدند. " (هوی، ۱۹۹۴)

در تلاش برای اصلاح این وضعیت، شاخص های گسترده ای از روش ها و تکنیک های مدیریت به وجود آمده اند: برون سپاری، مهندسی مجدد فرایند کسب و کار، کوچک سازی، توانمند سازی کارکنان، مدیریت کیفیت جامع، مهارت اصلی، تمرکز زدائی و امثال این ها (اشکناس ۱۹۹۵؛ دراکر، ۱۹۹۴)(۱۰). به شکلی غیر قابل انکار، هر یک از این مفاهیم باعث شد تعداد زیادی از دانشگاهیان، آینده نگرها، مشاوران و مدیران در مواجهه با این ناپایداری محیط ها، مفهوم سازمان مجازی را مطرح و در جهت اجرایی کردن آن گام بردارند.

پیش گفتار

تقریباً در اواسط قرن هجدهم، تحولات گسترده در عرصه های صنعت، حمل و نقل و کشاورزی موجب پیدایش انقلاب صنعتی از کشور انگلستان شد و به سراسر اروپا گسترش یافت. انقلاب صنعتی (Industrial Revolution) عبارت است از مجموعه دگرگونی های فنی، صنعتی، اقتصادی و اجتماعی. در این مدت اقتصاد وابسته به کشاورزی و صنایع دستی، به اقتصاد وابسته به صنعت و تولیدات ماشین تبدیل شد. از آن موقع تاکنون، به طور متوسط تقریباً در هر ۲۵ تا ۵۰ سال، یک دگرگونی و جهش در صنعت و فناوری رخ داده است، که زمینه ساز تغییرات عدیده در حوزه های مختلف بشری بوده است و نام یکی از انقلاب های صنعتی را به خود اختصاص داده است.

۱ -۴ تفاوت سازمان مجازی و اداره مجازی

به منظورفهم دقیق تر سازمان مجازی بایستی تفاوت های آن را از مقوله مهم دیگری به نام اداره مجازی تفکیک کرد؛ دراداره مجازی فناوری جایگزین بسیاری از فضاهای فیزیکی واحد می شود در حالی که در سازمان مجازی با تدارک فعالیت ها ازخارج از سازمان هدف های سازمان تحقق پیدا می کند.
۱-۴-۱ اداره مجازی
برخی از سازمان ها در دهه های اخیر به حذف بسیاری از ادارات و دفاتر خود پرداخته اند. به زعم آنها کارعملی است که باید انجام شود، نه جایی که فرد به آنجا برود. درواقع جمله مصطلح سرکاررفتن که درآن کار با یک محیط فیزیکی برابر دانسته می شود در عصر حاضر و با طرح مفهوم اداره مجازی معنی پیشین خود را از دست داده است.
درواقع اداره مجازی معرف نوعی کار به صورت متحرک و دور از دفاتر کار سنتی است که می توانیم آن را در یک پیوستار نشان دهیم.
در ابتدای پیوستار نوعی اداره مجازی قرار دارد که در آن کارکنان دارای دفاتر ثابت هستند اما در مواردی کارها را در خانه انجام می دهند، این نوع اداره مجازی را اداره مجازی موردی می نامیم.
در نوع دوم اداره مجازی، کارکنان تنها زمانی که به دفتر ثابت نیاز دارند آن را از دفتر مرکزی درخواست و دفتری را برای مدتی معین برای خود ذخیره می کنند مانند برخی از سازمانهای خدماتی که کارشان را در محل متعلق به مشتری انجام می دهند که برای پاره ای از امورمانند مذاکره یا عقد قرارداد از این نوع اداره مجازی استفاده و سپس آن را ترک می کنند. عملکرد این اداره مجازی مانند ذخیره کردن جا در هتل است از این رو اصطلاحاً شیوه مهمانخانه ای نامیده می شود.
در نوع سوم نیزکارکنان دفترثابت ندارند و درحرکت اند اما باید در فواصل زمانی مشخص به واحد اداری مراجعه کنند و گزارش دهند به عنوان مثال کارکنان شرکت های تبلیغاتی که در طول روز در سطح شهر مشغول به کارند و پس ازخاتمه کار گزارش خود را به واحد مربوطه ارائه می دهند. این نوع اداره مجازی وابسته نامیده می شود. (الوانی ۱۳۸۷: ۳۸۵)
چهارمین نوع کاردرخانه نامیده می شود. در این حالت کارکنان سازمان در خانه مشغول کار هستند و هیچ نوع دفتر کاری ندارند. به عنوان مثال کارکنان بخش خدمات به مشتریان می توانند در منزل تقاضاها را دریافت کنند و از طریق کامپیوتر به اداره مرکزی اطلاع دهند و به محل مشتری مراجعه کنند.
و اما نوع پنجم؛ در این شکل کارکنان کاملاً متحرک هستند در طول روز تنها د رمحل مربوط به مشتری مشغول به کارند و تلفن و کامپیوتر کیفی به همراه دارند. (T.H.Davenport, K.Pearlson,۱۹۹۸)

۱ -۵ روند مجازی سازی

روند مجازی سازی یا ایجاد یک سازمان مجازی ممکن است در سطوح مختلف انجام و توسعه یابد
۴. سطح گروهی، که در ارتباط با وظایف محلی است که شامل گروهی از افراد در یک سازمان متمایز از طریق فرایند ارتباطات از راه دور است.
۵. سطح سازمانی، که در آن فناوری های اطلاعات برای هماهنگ کردن فعالیتهای سازمان به عنوان یکپارچه سازی استفاده می شود.
۶. سطح بین سازمانی، بالاترین لایه است که در آن سازمان های متعددی از فناوری های اطلاعات برای هماهنگ کردن فعالیت اقتصادی استفاده می کنند.

۱ -۶ برخی از اصول سازمان مجازی

۱-۶-۱ اتحاد راهبردی
" امروزه وقتی در مورد شرکت های مجازی صحبت می کنیم، ما عمدتاً درمورد اتحادیه ها و موافقت نامه های برون سپاری(۱۱) صحبت می کنیم. ده یا بیست سال آینده شما شاهد انفجار صنایع کارآفرین و شرکت هایی خواهید بود که اساساً شرکت های مجازی واقعی را تشکیل خواهند داد. نتیجه چنین روندی ممکن است ایجاد ده یا هزاران سازمان مجازی باشد."

جان اسللی، رئیس شرکت کامپیوتری اپل

برای اکثر نویسندگان اتحاد (ائتلاف) استراتژیک یا مشارکت، ویژگی اصلی یک سازمان مجازی است (بایرن، ب ۱۹۹۳؛ اوجیلیو، ب ۱۹۹۴). این یک تاکتیک است که معمولاً از آن توسط شرکت ها برای الزامی کردن سرعت و انعطاف پذیری جهت دست یابی به اهداف زیر استفاده می شود: ۱) دسترسی به بازارها یا فن آوری های جدید، ۲) حذف موانع بازار برای محصولات جدید؛ با جمع آوری مهارت ها و تخصص های لازم از گروه ها، مردم و حتی رقبای خارج از مرزهایشان.
دارا بودن ویژگی هائی مانند بسیار سازگار و فرصت طلب بودن (بایرن، ب ۱۹۹۳)، برای یک اتحاد و ائتلاف استراتژیک هدفی کوتاه مدت یا موقت است. این بدان معنی است که هنگامی که اهداف اصلی محقق شوند، شرکت هایی که سازمان مجازی را تشکیل می دهند منحل شده، و با دیگر شرکت ها و افراد بنای همکاری جدیدی را پی می ریزند.
برای مدتی طولانی ائتلاف های استراتژیک از خصوصیت صنایع ای مانند صنعت تولید فیلم و صنعت ساخت و ساز بوده است (بایرن، ب ۱۹۹۳). و در صنعت کامپیوتر، نخستین نمونه از یک اتحاد استراتژیک موفقیت آمیز در سال ۱۹۸۱، زمانی که IBM با مایکروسافت و اینتل برای راه اندازی اولین رایانه های شخصی در جهان متحد شد، دیده شد (ناشناس، ۱۹۹۳؛ بایرن، ب ۱۹۹۳؛ چسبرود و تیس، ۱۹۹۶). این گونه استدلال می شود که سازمان مجازی، بهترین افراد و با تجربه ترین مهارت ها را از شرکت های هم پیمان برای ایجاد سازمان های"بهترین در همه چیز" - مجازی، به خدمت گرفته، با هم ترکیب کرده و میانشان هماهنگی ایجاد می کند.
اما خلق چنین ائتلاف استراتژیکی بین شرکا در یک سازمان مجازی بدون معنی و مضمون هم نیست. مثلاً یک نمونه اش این است که، ایجاد یک اتحاد استراتژیک مستلزم وابستگی بین شرکا برای رسیدن به یک هدف خاص می باشد - یعنی راه اندازی یک محصول مجازی، این بدان معنی است که سرنوشت همه شرکا به خلق همان محصول مجازی وابسته است. با توجه به رابطه دومینو وار، زمانی که یک شریک سقوط کند، دیگر شرکا نیز ممکن است به طور جدی تحت تاثیر قرار گیرند؛ که به نوبه خود یکپارچگی سازمان مجازی را به خطر می اندازد. در نتیجه، ایجاد قراردادهای برد - برد و حمایت از یکدیگر برای تمام طرف های ذینفع؛ و حصول اطمینان از این که هر کس می تواند از یک مشارکت استراتژیک سود ببرد، بسیار مهم است. جیمز. آر، هافتون، رئیس شرکت Corning Equ، می گوید:

"هر روز شرکت های بیشتری با این واقعیت رو به رو می شوند که تشکیل اتحاد (ائتلاف راهبردی) برای آینده شان امری مهم است. [این بدان خاطر است که] فناوری ها با چنان سرعتی درحال تغییر هستند که دیگر هیچ کس نمی تواند همه کارها را به تنهایی انجام دهد" (بایرن، ب ۱۹۹۳)

نظرات کاربران درباره کتاب سازمان‌های ابری

نمونه مشخص میکرد که مثل اکثر ایرانیا فقط حسابی یه مفهومو کش و قوس داده که حجم زیاد بشه و محتوای ضعیف تولید بشه. در ضمن مدیرعامل اپل جان اسللی نبوده جان اسکالی بوده نویسنده محترم!
در 4 ماه پیش توسط