فیدیبو نماینده قانونی نشر نی و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب خیلی کم... تقریبا هیچ

کتاب خیلی کم... تقریبا هیچ
مرگ، فلسفه، ادبیات

نسخه الکترونیک کتاب خیلی کم... تقریبا هیچ به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب خیلی کم... تقریبا هیچ

خیلی کم... تقریباً هیچ مسئله‌ی معنا را به مرکز مباحثه‌ی فکری باز می‌گرداند. دغدغه‌ی اصلی کتاب این پرسش است که چگونه می‌توان برای تناهی انسان، بدون توسل به چیزی که از آن تناهی برمی‌گذرد، معنایی یافت. کریچلی با تأملی ژرف و گیتیانه بر موضوع مرگ، ایده‌ی هیچ‌انگاری را با عبور از بلانشو، لویناس، رمانتیسم ینا و کاول پی می‌گیرد. این تأمل در خوانشی از بکت، که از بسیاری جهات قهرمان کتاب است، به بار می‌نشیند. سایمون کریچلی به چاپ دوم کتاب، پیش‌گفتاری روشنگر و مفصل و فصلی درباره‌ی والاس استیونس افزوده است که بر ایده‌ی فلسفه به‌مثابه شعرْ اندیشه می‌کند.

ادامه...
  • ناشر نشر نی
  • تاریخ نشر
  • زبانفارسی
  • حجم فایل 3.36 مگابایت
  • تعداد صفحات ۳۹۱ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب خیلی کم... تقریبا هیچ

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

کوته نوشت ها

AE: Emmanuel Levinas, Autrement qu'être ou au-delà de l'essence(Martinus Nijhoff, The Hague, 1974).
AF: Friedrich Schlegel, 'Athenäum Fragments' in Philosophical Fragments, trans. P. Firchow (University of Minnesota Press, Minneaolis, 1991), pp. 18-93.
AL: Philippe Lacoue-Labarthe and Jean-Luc Nancy, L'absolu littéraire(Seuil, Paris, 1978).
AST: Theodor Adorno, Aesthetic Theory, trans. C. Lenhardt (Routledge & Kegan Paul, London, 1984).
AT: Theodor Adorno, Ästhetische Theorie, Gesammelte Schriften Bd. 7(Suhrkamp, Frankfurt am Main, 1970).
BF: Friedrich Heinrich Jacobi, 'Brief an Fichte' in Appelation an das Publikum. Dokumente zum Atheismusstreit Jena 1798/ 99 (Reclam, Leipzig, 1987), pp. 153-67.
CF: Friedrich Schlegel, 'Critical Fragments' in Philosophical Fragments, trans. P. Firchow (Uniersity of Minnesota Press, Minneapolis, 1991), pp. 1-16.
CP: Wallace Stevence, Collected Poems (Faber, London, 1955).
CPP: Emmanuel Levinas, Collected Philosophical Papers, trans. A. Lingis (Kluwer, Dordrecht, 1987).
CR: Stanley Cavell, The Claim of Reason (Oxford University Press, Oxford, 1979).
DEE: Emmanuel Levinas, De l'existence à l'existant, 3rd edition (Vrin, Paris, 1986).
DQVI: Emmanuel Levinas, De Dieu qui vient à l'idée, 2nd edition (Vrin, Paris, 1986).
ED: Maurice Blanchot, L'écriture du désastre (Gallimard, Paris, 1980).
EE: Emmanuel Levinas, Existence and Existents, trans. A. Lingis(Martinus Nijhoff, The Hague, 1978).
EeI: Emmanuel Levinas, Ethique et infini (Fayard/ France Culture, Paris, 1982).
EI: Maurice Blanchot, L'entretien infini (Gallimard, Paris, 1969).
EL: Maurice Blanchot, L'espace littéraire (Gallimard, Paris, 1955(Collection Idées, 1968)).
FP: Maurice Blanchot, Faux pas (Gallimard, Paris, 1943).
GO: Maurice Blanchot, The Gaze of Orpheus, ed. P. Adams Sitney, trans. Lydia Davis (Station Hill, New York, 1981).
HAH: Emmanuel Levinas, Humanisme de l'autre homme (Fata Morgana, Montpellier, 1972 (livre de poche edition)).
HO: Martin Heidegger, Holzwege, 6th edition (Klostermann, Frankfurt am Main, 1980).
IC: Maurice Blanchot, The Infinite Conversation, trans. Susan Hanson(University of Minnesota Press, Minneapolis, 1993).
ID: Friedrich Schlegel, 'Ideas' in Philosophical Fragments, trans. P. Firchow (University of Minnesota Press, Mionneapolis, 1991), pp. 94-109.
IQO: Stanley Cavell, In Quest of the Ordinary (University of Chicago Press, Chicago, 1988).
KA: Kritische Friedrich Schlegel Ausgabe, Vol. II, ed. H. Eichner(Ferdinand Schöningh, Muchich, 1967).
LA: Philippe Lacoue-Labarthe and Jean-Luc Nancy, The Literary Absolute, trans. P. Barnard and C. Lester (State University of New York Press, Albany, 1988).
LF: Friedrich Heinrich Jacobi, 'Open Letter to Fichte', trans. D. I. Behler in Philosophy of German Idealism, ed. E. Behler (Continuum, New York, 1987).
LV: Maurice Blanchot, Le Livre à venir (Gallimard, Paris, 1959 (livre de poche edition)).
MWM: Stanley Cavell, Must We Mean What We Say? (Cambridge University Press, Cambridge, 1976).
NA: Wallace Stevence, The Necessary Angel (Faber, London, 1960).
ND: Theodor Adorno, Negative Dialektik (Suhrkamp, Frankfurt am Main, 1966).
NDS: Theodor Adorno, Negative Dialectics, trans. E. B. Ashton(Contimuum, New York, 1973).
NL: Theodor Adorno, Noten zur Literatur (Suhrkamp Taschenbuch, Frankfurt am Main, 1981).
NTL: Theodor Adorno, Notes to Literature, Vol. 1, trans. S. Weber Nicholsen (Columbia University Press, New York, 1991).
NTL2: Theodor Adorno, Notes to Literature, Vol. 2, trans. S.W. Nicholsen(Columbia University Press, New York, 1992).
NYUA: Stanley Cavell, This New Yet Unapproachable America (Living Batch, Albuquerque, 1989).
OB: Emmanuel Levinas, Otherwise than Being or Beyond Essence, trans. A. Lingis (Martinus Lijhoff, The Hague, 1981).
PF: Maurice Blanchot, La part du feu (Gallimard, Paris, 1949).
QB: Martin Heidegger, The Question of Being, trans. W. Kluback and J. T. Wilde (Twayne, New York, 1958).
QT: Martin Heidegger, The Question Concerning Technology, trans. W. Lovitt (Garland, New York, 1977).
RP: Hilary Putnam, Renewing Philosophy (Harvard University Press, Cambridge MA, 1992).
SL: Maurice Blanchot, The Space of Literature, trans. Ann Smock(University of Nebraska Press, Lincoln, 1982).
T: The Beckett Trilogy: Molloy, Malone Dies, The Unnameable (Picador, London, 1979).
TA: Emmanuel Levinas, Le Temps et l'autre (Presses Universitaires de France, Paris, 1989).
Tel: Emmanuel Levinas, Totalité et infini (Martinus Nijhoff, The Hague, 1961).
TI: Emmanuel Levinas, Totality and Infinity, trans. A. Lingis (Duquesne University Press, Pittsburgh, 1969).
TO:  Emmanuel Levinas, Time and the Other, trans. R. Cohen(Duquesne University Press, Pittsburgh, 1987).
WE: Martin Heidegger, Wegmarken, 2nd edition (Klostermann, Frankfurt am Main, 1978).
WM: Friedrich Nietzsche, Der Wille zur Macht (Kröner, Leipzig, 1930).
WP: Friedrich Nietzsche, The Will to Power, trans. W. Kaufmann and R. J. Hollingdale (Vintage, New York, 1968).



مقدمه ی مترجم

فکر می کنم فلسفه اگر به کار زندگی عملی فرد نیاید، در بهترین حالت، جز خواندن آوازی زیبا در خلا نخواهد بود. شاید به همین دلیل است که فیلسوفانی مثل نیچه و هایدگر را از کسانی مثل هوسرل و فیخته بیشتر می پسندم. حتا بدفهمی های گریزناپذیری که بسته ی دائمی فلاسفه ی دسته ی اول است نیز موهبتی است، زیرا نظامِ آنان را در معرض چالشی دائمی قرار می دهد که از کهنگی و مرداب شدگی شان جلوگیری می کند: هسته ای مرکزی که به دلیل ارتباط با زندگی عملی، همچون قلب هسته ای آیرون من، آن را تا ابد و حتا پس از نابودی کامل به جلو خواهد راند.
اما ارتباط با زندگی عملی به معنای «ارائه ی راه حل» نیست. فلسفه ها یا مکاتبی که ادعا می کنند برای ناکامی ها و به پوچی رسیدن های گاه وبی گاه ما، یک بار برای همیشه راهی یافته اند مثل آب نباتی هستند که مادری برای کودک گریان خود در اتوبوسی پرجمعیت از جیب درمی آورد: با پایانِ مکیدن، دهان دوباره به گریه باز خواهد شد. حقه های قرن بیستمی مدیتیشن، بودایی گری، مصرف پرستی و... نیز فرد را مدت زیادی آرام نمی کنند: تقلید مدرن از سینه ی مادر، تقلیدی بی عصاره ی مغذی شیر است؛ رشد نمی دهد و حسن آن فقط طولانی تر ساکت نگاه داشتن کودک در اتوبوس است: وای اگر مقصد هنوز دور باشد!
نیچه می گوید آن چه مرا نمی کُشد، نیرومندترم می سازد. سادگی این جمله باید به هراسمان اندازد. سادگی این جمله به آرامش و سادگی هانیبال لکتور سکوت بره ها می ماند: آرام اما هراس انگیز. آن چه مرا نمی کُشد یعنی آن چه مرا تا یک قدمی مرگ می برد، یعنی رفتن من تا چشمه ی مرگ اما نیرومندتر بازگشتن. اما همین رفتن است که نمی توان رفت: «چگونه می خواهی سر مار را با دندان قطع کنی؟ در پیچ وتابی و تهوع امانت را بریده است و ترسیده ای... تو داری می میری و از تو می خواهند سر مار را گاز بگیری؟ مگر این جا هالیوود است؟»
مطمئنم که چوپانِ نیچه از تعالیم زرتشت خبر نداشت. او، غریزی، سرِ مارِ در دهانِ خود را می کَند. او، هنگام معرکه، به راه حل نمی اندیشد. چوپان، پیش از این، راه حل را با زندگی خود در کوه وکمر آموخته است. او دانشی عجین شده با جسم و روح خود از طریقه ی رویارویی دارد: این روحیه و نه اندیشه ی اوست که هنگامه ی نبرد وارد میدان می شود. جمله ی «تو داری می میری و از تو می خواهند سر مار را گاز بگیری» دقیقاً از روحیه ای حکایت دارد که از مهلکه جان به در نمی برد. پیروزی نه پایان دادن به زندگی مار است و نه اصلاً در دام مار نیفتادن، پیروزی شاید حرارت میانه ی میدان نبرد را تاب آوردن است. پیروزی تغییر چشم انداز از چشم انداز نجات و پایان به چشم انداز درمیانه بودن است. چشمی که نه به امیدِ یافتن و دیدن همه چیز، بلکه به امید چشم اندازی دیگر و منظره ای دیگر است که نگاه کردن را ادامه می دهد.
هیچ انگاری، در دنیایی داغ، تنگ، پرعرق و بی هیچ منفذی به بیرون، در گوش های خسته ی ما فریاد می زند. او دیگر نه آب نبات می پذیرد نه پستانک و با همه ی توان پیش می آید. راه نجات چیست؟
نجاتی نیست! بر گردن مار دندان فرود آر!
اما سادگی است اگر فکر کنیم مارِ دیگری نخواهد بود. اصلاً زیستن یعنی همین مار در دهان داشتن همیشگی: هماره مردن، ناممکنی مرگ. در این حالت است که باید زندگی را، یعنی مردن را، آموخت و شادمانه آموخت: ژوکر می خندد با لب هایی خونین. آن چه مرا نمی کُشد نیرومندترم می سازد. باید تناهی مان، مار در دهانمان را، تصدیق کنیم و تصدیق کنیم که در این نبرد جز من نمی تواند با من باشد. باید روزمره مان را، به قول کاول، وهمناک کنیم و شگفت انگیز. باید هولناکی چوپانی با ماری در دهان بدل به هرروزه ی ما و حادثه ی منحصربه فرد زندگی هرروزه مان شود. پایانی نیست. صلح و آرامشی نیست. اما این چگونه ممکن است؟ چگونه می توان چنین بود و به دام ملال و انفعال نیفتاد؟
در/ با ادبیات: حاصلِ کارِ تخیل/ واقعیت: «تخیل مُرد. تخیل کن!»؛ بی که بنامی، بی که مستقیم در چشمان سنگ ساز مدوسا نگاه کنی بسازوبپرداز. در زمان روایت آرام بگیر/ بی تاب شو.
در پایان لازم می دانم از آقای صالح نجفی که چند اِشکال اساسی را در ترجمه گوشزد کردند سپاسگزاری کنم. این اِشکال ها در چاپ دوم برطرف شده اند.

لیلا کوچک منش
تابستان ۱۳۹۶

یک ترجمه بی وقفه در حالِ کامل شدن است. خوشحال می شوم اگر دیدگاه ها، پیشنهادها و حتا انتقادهای خوانندگان گرامی را بدانم:
koochekmanesh@gmail.com

نظرات کاربران درباره کتاب خیلی کم... تقریبا هیچ

چه خبره؟! چرا انقد گرون!
در 5 ماه پیش توسط