فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب درباره‌ عشق

کتاب درباره‌ عشق

نسخه الکترونیک کتاب درباره‌ عشق به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب درباره‌ عشق

درباره‌ی عشق تلاش شگفت‌آور استاندال است برای تفسیر پیچیده‌ترین نوع عاطفه‌ی بشری: عشق احساس‌مدار. او، ملهم از یک احساس آتشین و یک‌سویه، تحلیلی منطقی و روشن را با ستایشی شورانگیز در کنار هم می‌نشاند. استاندال برای رده‌بندی انواع گوناگون عشق - پرشور، تنانه، خودخواهانه و... - هفت مرحله‌ای را بازشناسی می‌کند که عاشقان در حین آن به جادوی احساس درمی‌افتند. او در این کتاب تئوری مشهور خود «کریستال‌سازی» را به‌تفصیل شرح می‌دهد، که در ضمن آن تمام مشخصه‌های ابژه‌ی عاشقانگی در ذهن عاشق دگرگون می‌شود و با هزاران کریستال آراسته می‌گردد. پیش‌آگاهی این نظریه در مورد مرحله‌ی روان‌شناختی عشق‌ورزی نسل‌های بسیاری از مخاطبان را متحیر خویش ساخته است. با این حال، پشت این تفکرات هوشمندانه‌ی فلسفی، می‌توان تلاش بی‌تابانه و عاجزانه‌ی نویسنده را برای تسکین و آرام‌سازی عشق رنج‌دیده‌ی خود به نظاره نشست. نتیجه‌ی کار اثری است حیرت‌آور که تمام نشانه‌های شاهکارهای بعدی استاندال را در خود گنجانده است.

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبانفارسی
  • حجم فایل 1.31 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۹۰ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب درباره‌ عشق

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



مقدمه

کتاب شگفت انگیز استاندال، درباره ی عشق، بیش از آن که درباره ی عشق باشد، به این سه مورد می پردازد: شیفتگی، زن، و بخشی از تاریخ جامعه ی اروپا. این کتاب با ادراکی ادیبانه و فطری نگاشته شده است و رمانتیسیسم موجود در آن طعمی از واقع بینی و علم مداری قرن هجده میلادی را به همراه دارد. تحلیلی کاملاً روان شناختی که حکایت، خاطره، بداهه، ستایش و اشتیاق در تار و پود آن تنیده شده و تمام صفحاتش را آذین بخشیده است. کتابی این چنین فقط می توانست به قلم کسی نوشته شود که خود را غرقه در عشقی عمیقاً ناکام تصور کند، اگرچه تمام شواهد درونی و بیرونی مبنی بر آن است که نویسنده عاشق «عشق» بوده است؛ و این عشقی است به مراتب عظیم تر از آن چه به ماتیلده داشت. عشقی که در آن ذره ای احساس ناامیدی موجود نبوده است. برعکس، این معشوق، استاندال را مجذوب خود ساخته بود و خشنود از خویش، آن گونه که یک تحقیق علمی برای دانشمندی راضی کننده است. گذشته از نمودهای گوناگون سرگشتگی در درباره ی عشق، این کتاب تنها می توانست توسط شخصی نوشته شود که سخت مشتاق صرف وقت برای چنین موضوع شگفتی باشد.
استاندال - هنری ماری بیل - در کتاب خود حضوری جذاب دارد. یکی از دلایل این امر حقیقتی است که ذکر شد: او عاشق عشق است، یا، صحیح تر بگوییم، عاشق مرحله ی شیفتگی در عشق است؛ مرحله ای اولیه، پراحساس و شورانگیز و سرشار از مغازله و فتح، با روگردانی ها، تسلیم ها و نخستین نشئه های لذتش. در این متن واژه ی «عاشق» باید به مفهوم مناسب خود درک شود: استاندال به هیچ عنوان انسانی هرزه، هیز، اغواگر، متجاوز، غارتگر، یا عیب جو نیست. او از دل و جان عاشق مفهوم شور و شیدایی، درخشندگی گلگون میل و خواهش، و نیاز و حسرتی است که طبق شرایط ایجاد می شود. برای هرزگی یا اغواگری باید نسبت به وجهه ی انسانی، شخصی و روان شناختی فرد اغواشونده بی اعتنایی مطلق داشت، زیرا طرح اغواگری پس از اجرا رها می گردد. استاندال چنین شخصی نیست. او بیش از آن که عاشق ایده ی عشق باشد، عاشق زنان است؛ مسحور آنان است و تماشاگر آنان، غمخوار آنان و تحسین کننده ی حیران شان و به واقع همه ی این ها، حتی اگر نه به این صحت. او این مسئله را درک می کند که اگر فرصت در اختیار زنان قرار گیرد، در تمام امور بهتر از مردان پا به صحنه می گذارند؛ می بیند که زنان از انجام فعالیت هایی که به ضعیف ترین مردان حق حضور در مرحله ای بالاتر از آنان را می دهد محروم شده اند، زنانی که درحقیقت از این مردان بسیار برترند. او مشکلات آنان را می بیند و همدردی می کند: آن ها شکست های عشقی بیش تری را تجربه می کنند، و اگر این شکست ها بر آنان غلبه یابد، بیش تر در معرض استهزا و رسوایی اند؛ فرصت های کم تری برای جدا ساختن ذهن خود از این ناکامی ها دارند، و اقبال کم تری برای مقابله با حسادت یا تسکین آلام ناشی از آن. تمامی مشکلات موجود در موقعیت زنان برای او آشکار است، هم چون دلایل این که چرا آنان چنین الهه وار سزاوار آن اند که مردانی با عواطف راستین بر سرشان رقابت کنند و برای شان جان دهند.
در یک کلام، استاندال حامی حقوق زنان است؛ او به یکی از یاران شفیق خود، سالویاتی، در متن کتاب می گوید: به راستی که نیمی - نیم زیباتری - از زندگی از چشم کسی که هیچ گاه دیوانه وار عشق نورزیده پنهان مانده است. به این مفهوم که رویارویی با زنانگی در شرایط خاصی از رابطه ی عاشقانه در ذات خود باارزش است؛ این یکی از تجربیات متعالی زندگی است و بنابراین موضوعی است عمیق برای آن نوع از کشف و دریافتی که استاندال به کار می گرفت، حتی اگر امر نگاشتن در مورد عشقی چنین کامل و منسجم مشکل باشد یا نهایتاً ناممکن.
با وجود این، نباید فراموش کرد که استاندال بارها به زبانی استعاره آمیز و حتی شوخ روی می آورد. او می نویسد:
از توصیف عظمت این امر عاجزم: عشق تمام وکمال انسانی که از تخیلات عاشقانه اش «لذت» فراوان می برد یا «لرزه» بر وجودش می افتد، و هیچ چیز در طبیعت نیست که او را به یاد «محبوبش» نیندازد. این لذت یا لرزه برای او اتفاقی است به شدت هیجان انگیز و هر چیز دیگری در قیاس با آن رنگ می بازد.
هم چنین باید در نظر داشت که همدردی های او با زنان مانع از بازشناسی و محکوم کردن زنان متکبر، سخت گیر و دروغگو نمی شود. گمان او بر این نیست که عشق و احساس شورانگیز و جذابیت های اروتیک نیکی ها و سرخوشی هایی تغییرناپذیرند؛ می توانند محنت زا و ویرانگر نیز باشند. این ها را خوب می داند؛ او ابله نیست. دریافتی آگاهانه در خط به خط درباره ی عشق وجود دارد، و نوعی نبوغ در ساختار بی ساختار آن که اجازه می دهد تمام تناقضات و قید و بندها ـ هم چون سنتز هگلی - مبدل شوند به مجوزی برای گرامی داشتن عشق، از طریق تخصیص کتابی به پیچیدگی های بسیار ناشی از آن.
آن چه تاکنون گفته شد، از دو مبحث عمده ی این کتاب ـ شیفتگی و زنان - تاثیر گرفته بود که نمای نزدیکی از زمینه ی اصلی بحث هستند: دوران گذار از زندگی اشرافی قرن هجده به زندگی بورژوایی قرن نوزده. اما تغییرات برای استاندال در راه بود، آن قدر که بخواهد بخشی از کتاب را به تشریح «شرم و حیا»ی زنانه (به شیوه ای نه چندان تقدیرآمیز) اختصاص دهد، و مَجازهای زمانه و ناتوانی «عقل عاقبت اندیش» در برابر «آتش تخیلات» را در نوشتن از حسادت زنانه به کار گیرد.
لحظاتی که استاندال در تعمیم و شرح موضوعی دچار بداهه گویی می شود، تنها زمانی است که شیوه ی بیان برخی مشاهداتش تنزل می کند. «تفاوت بین معنی بی وفایی در زن و مرد بسیار زیاد است. آن چنان که زن عاشق ممکن است خیانت را ببخشد، اما در مردان چنین چیزی غیرممکن است. در این جا قانون معتبری وجود دارد برای تشخیص عشق حقیقی شورانگیز و عشقی که بنیانش بر "خشم" است: برای زنان، خیانت عملاً نابودکننده ی عشق واقعی است، اما عشق نوع دوم را تقویت می کند.»
مشهورترین نظریه ی مطرح شده در درباره ی عشق کریستال سازی است: زیباسازی بسط یافته ی گرداگرد محبوب به وسیله ی عمل دوست داشتن او. این مفهوم از روایتی متداول در سالزبورگ برداشت شده است؛ در این شهر موسیقایی، عاشقان شاخه هایی را درون چاله ای از نمک می گذارند تا بماند و از کریستال های درخشان پوشیده شود، سپس آن را بیرون می آورند، و به عنوان پیشکشی عاشقانه، به دلدار خود هدیه می دهند.
استاندال طرحی کوبنده ارائه می دهد مبنی بر این که این پوشش کریستالی نقص ها یا معمولی بودن محبوب را پنهان می کند و چنان نشان می دهد که گویی او بنا به تقدیری خاص و از پیش تعیین شده از آسمان ها فرو افتاده است. به راستی که این عصاره ی شیفتگی است؛ و باید به خاطر تداوم حیات بشر، از عملکرد ماهرانه ی هستی سپاسگزار بود.
هسته ی اصلی این ایده، که شامل نظریه ی عشق در نگاه اول نیز هست، مرهون شخصی است که بر استاندال تاثیر بسیار گذاشت و او خود نیز بعدها این را تصدیق کرد: ویلیام هزلیت.(۲) هزلیت و استاندال در پاریس و در اوایل دهه ی ۱۸۲۰ با یک دیگر آشنا شدند و اشتراکات زیادی در دیدگاه شان نسبت به این موضوع پراهمیت یافتند. چندان هم عجیب نیست؛ بارقه های نخستینِ برخی از تفکرات استاندال در مورد این امر با خواندن مقاله ای بلند از هزلیت در مجله ی ادینبورگ در سال ۱۸۱۵ شکل گرفت که در مورد ادبیات اروپا به روایت سیگیز موندو بود.(۳) نسخه ی متعلق به استاندال از این مقاله با نظرات و ملاحظاتی که به نوشتن درباره ی عشق منجر شد - اگر نه در قالب، بلکه در محتوا - حاشیه نویسی شده است. این که هزلیت و استاندال هر دو کتابی در مورد عشق نوشتند تصادفی نبود. هرچند بی شک این دو کتاب تفاوت های بسیاری با یک دیگر دارند؛ هرکجا استاندال مودبانه و متفکرانه عمل کرده است، هزلیت دردناک و البته کریه وارد شده است: شرح حالی از یک شیفتگی فرومایه، تحقیرآمیز، و به سرعت تنزل گرا، با زنی بسیار جوان تر از خود، که آن چنان کریستال سازی عمیقی در موردش صورت داده بود که هرگز او را چنان که به واقع بود ندید؛ زنی جوان و معمولی با زیبایی متوسط که اندکی او را ترغیب کرد، اما هیچ گاه به راستی انگیزه ی لازم را برای آن دلگرمی ای که او خود در مورد این زن به خویش می داد نبخشید. اما این دو کتاب از ریشه هایی مجاور یک دیگر سرچشمه می گیرند. هزلیت معتقد بود که عشق در نگاه اول تابع دید و اندیشه ای آماده و مهیا بوده و رویایی در ذهنی رمانتیک است که وقتی چیزی را به تصور خویش نزدیک می بیند، بی درنگ به عشق او دچار می شود؛ زیرا در رویای خویش مدت های مدید به او عشق ورزیده است. این دقیقاً همان چیزی است که در مورد شیفتگی حزن انگیز و ویرانگر هزلیت رخ داد؛ و مشکل می توان شرح حال سالویاتی را در نوشتار استاندال نادیده گرفت؛ شخصی عاشقِ پنداره ی عشق و آماده ی سقوط و عذاب؛ چرا که این همان آرزوی برآورده شده ی اوست.
استاندال و هزلیت در جوانی از استادانی فتنه جو هم چون روسو و نیز از ژیل بلاس(۴) بسیار در رنج بوده اند؛ هرچند هزلیت عبارات بسیاری را از ژیل بلاس در کتاب خود(۵) منعکس کرده است. اما مفهوم مبسوط تر در دیدگاه های مخصوص به خودشان، و به ویژه تمرکز بیش از حد آنان بر آغاز رمانتیک عشق، سنتی موقرانه و ترابادوری و جوششی دوباره در آتشدان شاعرانگی است. محیط احساس گرای اطراف استاندال هم چون جایگاه ویژه ای است در سالن اپرا، تالاری است باشکوه، نیمکتی است در کوچه باغی زیبا.
نشانه شناسی مغازله، به عنوان عنصری منجر به ایجاد عشق و «چشمان پنهان گرِ» شوق، نقش مهمی دارد. کم تر عشق بالغ و رشدیافته ای جدایی های طولانی و فراز و نشیب های زندگی را تاب می آورد و پاداش آن را در ذات خود می یابد؛ زیرا دیگر مقصد و منتهایی در آن نیست. این ها گستره های عشق است که از خانه ی تابستانی افکار استاندال دیده نشده است. اما این افکار و اشتغالات ذهنی با آن بخش از تجربه ی عشق همراه است که مخاطبِ بیش ترین رمان ها، فیلم ها، نمایش نامه ها و شعرهاست: گذرگاهی از تجربه که به طرزی بی همانند مرتفع است و وقتی به پایان رسد، لرزه افکن، پرکشش، دردناک، اشتیاق آور و حسرت زا است. و از این رو نوشتن در مورد آن یکی از طبیعی ترین مسائل است.
مهم ترین ویژگی ای که سبب شده است رمان های استاندال تحسین شوند فراست و بصیرت شخصیت های داستان است. شکی نیست که شغل او در حکومت ناپلئونی و زندگی اش در ارتش از ریشه های این موضوع است، اما تجربه و بازتابی که در درباره ی عشق نفوذ کرده است نیز نقش خود را بازی می کند. این کتاب به عنوان یک رمان پا به هستی می گذارد، اما استاندال خیلی زود درمی یابد که نه حکایت و نه شیوه ی رساله های استدلالی حتی نیمی از آن چه را که بایسته است بیان نمی کند. و به این ترتیب شیوه ای بر حسب موقعیت شکل گرفت، بر اساس روشی که استاندال، از طریق یادداشت ها، امثال، مشاهدات، مداخل و خاطرات روزانه از قول دیگران به کار برد؛ نتیجه کاملاً رضایت بخش بود.
این کتاب گوهر ادبیات است؛ پنجره ای است گشوده به روح انسان. کتابی است که هر کسی باید آن را با هدفی بخواند و در موردش اندیشه کند؛ حتی اگر بیش تر یک نظریه باشد تا کلامی نهایی و قاطع در مورد موضوعی جاودانی و ازلی.

آ. سی. گریلینگ، ۲۰۰۹

زندگی نامه ی استاندال

استاندال با نام واقعی هنری ماری بیل در سال ۱۷۸۳ میلادی در گرینوبل(۱) زاده شد. او دوران کودکی ناشادی داشت. هم از پدرش و هم از محیط خشک و سخت گیر یسوعی حاکم بر خانواده اش بیزار بود و به همین دلیل در اولین فرصت ممکن به پاریس کوچید. آن جا در وزارت جنگ صاحب مقام شد و در سال ۱۸۰۰ به ارتش ناپلئون پیوست. او در ایتالیا و در نبرد شکست خورده ی روسیه در سال ۱۸۱۲ خدمت کرد. پس از برکناری ناپلئون در سال ۱۸۱۴، استاندال به میلان نقل مکان کرد و در آن جا بود که مسیر ادبیات را در پیش گرفت.
او تحت نام استاندال سفرنامه ی خود با عنوان رم، ناپل و فلورانس را در سال ۱۸۱۷ منتشر کرد. این کتاب در انگلیس بیش از فرانسه مورد استقبال قرار گرفت و از این رو استاندال مقاله های بسیاری برای نشریات انگلیس نوشت. در سال ۱۸۲۱ به پاریس بازگشت و درگیر رابطه ی عاشقانه ای با کنتس کلمنتاین کوریال شد، زنی که در طول ارتباط دوساله شان بیش از ۲۱۵ نامه برای استاندال فرستاد. این رابطه عاملی موثر برای شروع نگارش درباره ی عشق بود که در ادامه ی آرمانس (۱۸۲۷)، نخستین رمان او، نگاشته شد، رمانی که با سردی و بی تفاوتی منتقدان روبه رو شده بود.
مشهورترین اثر استاندال، سرخ و سیاه، در سال ۱۸۳۱ نگاشته شد. رمانی پیچیده که کاوشی است درباره ی جامعه ی فرانسه در اوایل قرن نوزدهم. سرخ سمبل ارتش و سیاه سمبلی از کلیساست. دومین شاهکار او صومعه ی پارم نام دارد که در سال ۱۸۳۹ نوشته شد و به سرعت با تحسین فراوان بالزاک روبه رو گشت.
استاندال از سال ۱۸۴۱ بیمار شد و در مارس ۱۸۴۲، درحالی که در خیابان دچار غش و بیهوشی شده بود، درگذشت.
استاندال و آثارش با بی توجهی فراوان هم عصرانش روبه رو بودند. با وجود این، او یکی از پایه گذاران رمان مدرن است و امروز از او و آثارش به عنوان شاکله ای عظیم از ادبیات فرانسه یاد می شود.

این کتاب ترجمه ای است از:
On Love
Stendhal
Translated into English by: Sophie Lewis
بازخوانی شده با متن فرانسه:
De l'amour
چاپ اول به زبان فرانسه: ۱۸۲۲، پاریس
چاپ اول به زبان انگلیسی توسط نشر هسپروس: ۲۰۰۹، لندن

نظرات کاربران درباره کتاب درباره‌ عشق

ترجمه افتضاحه، باعث شده کتاب نامفهوم بشه، من صفر ستاره به ترجمه کتاب میدم!!
در 3 ماه پیش توسط
کتاب خوبی به نظر میرسه ایده واقعا خوبی داره بعضی جاهاش واقعا خوب به موضوع پرداخته شده ولی چیزی که توی ذوق میزنه ترجمه بسیار بد کتاب هست جوری که برای فهمیدن مرجع هر کدوم از ضمیرهای استفاده شده در متن مجبورم چندبار برگردم و یک پاراگراف رو بخونم و در اخر هم متوجه نمیشم! اخر هم کتاب رو نصفه ول کردم برای اولین بار در عمرم!! حتی مزخرف ترین کتاب ها رو هم تا اخر خوندم ولی این یکی رو نمیخونم
در 6 ماه پیش توسط
حکایتی است این کتاب! کتاب را در جوانی نخوانید! نمیتوانید بخوانید! اگر هم بخوانید چیزی به چنگ نخواهید آورد! چون چشم زیبایتان عاشق! و قلب تان پر طپش! و دل تان مهربان! و سرتان سودائی است . درک مفاهیم روان رنجوری حاصل از عشق تنانه که گریزی از آن نیست و خود تقدیری است مقدر بر آدمیان و روان کریستالی شان! کام و عیش و لذت تان تلخ و چشم تان را برحقیقت و واقعیت باز و رنج تان را مضاعف می گرداند! می فهمید که عاشق کدام وجه معشوق خویش گشته اید! هر زمان که عشق را در درون خود یافتید ، آنگاه استاندال و تحلیل تقدیر روانی عشق خویش را از زبان او درک خواهید کرد .
در 7 ماه پیش توسط
به نظرم ک کتاب خوبی هست و تقریبا نزدیک ب چیزی است ک من فک می کنم
در 1 سال پیش توسط
خوبه
در 1 سال پیش توسط