فیدیبو نماینده قانونی انتشارات کتاب نیستان و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب دعای امام حسين عليه‌‌السلام در روز عرفه

کتاب دعای امام حسين عليه‌‌السلام در روز عرفه

نسخه الکترونیک کتاب دعای امام حسين عليه‌‌السلام در روز عرفه به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب دعای امام حسين عليه‌‌السلام در روز عرفه

أَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِی لَیسَ لِقَضائِهِ دافِعٌ وَ لا لِعَطائِهِ مانِعٌ، وَ لا کصُنْعِهِ صُنْعُ صانِعٍ، وَ هُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ، فَطَرَ أَجْناسَ الْبَدائِعِ، وَ أَتْقَنَ بِحِکمَتِهِ الْصَّنائِعَ، لا تَخْفی عَلَیهِ الطَّلائِعُ، وَ لا تَضِیعُ عِنْدَهُ الْوَدائِعُ، جازِی کلِّ صانِعٍ، وَ رائِشُ کلِّ قانِعٍ، وَ راحِمُ کلِّ ضارِعٍ، حمد و سپاس، خدایی را سزاست که تیر حتمی قضایش را، هیچ سپری نمی‌شکند؛ و لطف و محبّت و هدایایش را، هیچ مانعی باز نمی‌دارد؛ و هیچ صانعی، مانند او نمی‌آفریند. و او، بخشنده‌ای عالم‌گستر است که انواع آفرینش‌های بدیع و بی‌سابقه را پدید آورده و ساخته‌های خویش را با حکمتش، تحکیم بخشیده است. طلیعه‌ها بر او پوشیده نیست. او هر امانتی را نزد خویش حفظ می‌کند. هر عامل و کارگری را، پاداش می‌دهد. هر قانعی را، پر و بال می‌بخشد و بر سر هر مسکین و نالنده‌ای، سایه عطوفت می‌گسترد.

ادامه...
  • ناشر انتشارات کتاب نیستان
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.43 مگابایت
  • تعداد صفحات صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب دعای امام حسين عليه‌‌السلام در روز عرفه

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

مقدمه

در اینکه دعای عرفه امام حسین علیه السلام به لحاظ مضمون و محتوا منحصر به فرد است، کمترین شبهه و تردیدی نیست. امّا اگر در این چند سطر، بر این وجه از دعا، توقّف و تمرکز نمی شود، دلیلش صرفاً عدم صلاحیت نویسنده است. اینکه انسان، در مواجهه با یک پدیده محیرالعقول، دچار اعجاب و شگفتی و حیرت شود، حرفی است و اینکه با عقل ناقص و قاصرش بتواند تمام یا بخشی از وجوه و ابعاد آن پدیده را ادراک و تحلیل و تشریح کند، حرفی دیگر.
پس، این وجه، محوّل می شود به دل های نورانی و ذهن وقّاد و درک عمیق مخاطب. من و شما اکنون در فضای مقدّمه یا بیرون از صحن و سرای دعا ایستاده ایم و هنوز به ساحت دعا ورود نکرده ایم.
بهترین شرح ها و تفسیرها و تحلیل ها زمانی به کار مخاطب می آید که در متن و بطن دعا قرار گرفته باشد یا لااقل با فضای کلی آن آشنا شده باشد.
آنچه ما اکنون به آن نیاز داریم و در میان سطور مقدمه به دنبال آن می گردیم، نکات یا ابزار یا عواملی است که بتواند یک تصویر کلی از این کتاب به دست دهد و به ارزیابی و تصمیم گیری ما برای خواندن یا نخواندن کتاب، کمک کند.
پس اگر ما نقداً کاری به مضمون و محتوای کتاب به طور جزئی نداشته باشیم و صرفاً در پی تعیین تکلیف و یافتن معیار و ملاک برای تصمیم گیری در مورد خواندن یا نخواندن کتاب باشیم، به نظر می رسد که دست یابی به پاسخ چهار سوال کاملاً ابتدایی و مقدماتی، می تواند ما را به آستانه اتخاذ تصمیم و تعیین تکلیف برساند:

۱ـ حرف های مندرج در این کتاب را چه کسی گفته است؟
۲ـ به چه کسی گفته است؟
۳ـ در چه زمانی گفته است؟
۴ـ در کجا گفته است؟

و در یک جمله: مشخص شدن گوینده، شنونده، زمان و مکان.
تقریباً می شود گفت که پاسخ هر چهار سوال در خود اسم یا عنوان کتاب، موجود است و با اندک تاملی می توان پاسخ هر چهار سوال را از عنوان کتاب، استخراج کرد. و... مقصود از نگارش این چند سطر، دقیقاً دعوت به همان اندک تامل است.

۱ـ کل متن این کتاب، یعنی مشخصاً تمام کلمات و جملات آن، از دل کسی برآمده و بر زبان کسی جاری شده که در زمان بیان آن، کامل ترین انسان دوران، محبوب ترین مخلوق خداوند رحمان در زمین و زمان، تنها مهبط وحی، تنها امام مبین و برترین حجت خداوند بر روی زمین بوده است.
و از روز روشن تر است که پربهاترین کلمات و ارجمندترین فرمایشات و خلاصه؛ حقیقت ناب و کلید هدایت و صلاح و فلاح را در آستان حضرت حسین علیه السلام می توان یافت.

۲ـ متن این کتاب، دعاست. یعنی که مخاطب امام حسین علیه السلام در این عبارات، خداست. مخاطبی که برتر و بالاتر از او قابل تصور نیست.
و چه کسی دوست ندارد بداند که دردانه عالم، حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام در مناجات ها و راز و نیازهایش با خالق هستی، چه گفته است؟!
ارزش و اعتبار کلامی که گوینده آن حسین است و شنونده و مخاطب آن، خدای حسین، با کدام مکیال و میزانی قابل اندازه گیری و ارزش گذاری است؟!

۳ـ اگر بنا باشد که در میان روزهای ارزشمند عالم، ده روز برتر و ارجمندتر ـ به لحاظ ظرف زمان ـ برشمرده شود، بی شک یکی از آن ده روز، عرفه است. از منظری دیگر اگر این عدد ده به پنج هم برسد، باز روز عرفه در میان پنج روز اول ـ به لحاظ ارزش و مرتبت ـ خواهد ماند.
و امّا اگر از منظر رابطه زمین و آسمان و ترسیم مقدرات جهان و تعیین سرنوشت انسان، ایام و لیالی را بسنجیم، به هیچ روزی نه، که تنها به یک شب می رسیم که ارج و منزلتش از روز عرفه بالاتر است. و آن، شب قدر است.
به عبارتی می توان گفت که اگر بنا باشد در میان روزهای سال، یک روز به عنوان روز قدر، نامگذاری شود، آن یک روز بی تردید، روز عرفه خواهد بود. مبنا و موید این کلام، مضمون فرمایشی است از امام صادق علیه السلام که فرمودند: «اگر کسی در شب قدر آمرزیده نشد، تا شب قدر سال بعد، چشم امید تنها به روز عرفه می تواند داشته باشد.»
حضرت امام زین العابدین علیه السلام در روز عرفه با کسی مواجه شدند که دست به سوی مردم دراز کرده بود و از خلایق تکدّی می کرد.
حضرت برآشفته فرمودند: «وای بر تو! در چنین روزی دست به سوی غیرخدا دراز می کنی؟! روزی که خداوند نه تنها دست ردّ به سینه هیچ سائلی نمی زند که امید می رود آن فرزندان که در شکم مادران اند و هنوز پا به این جهان ننهاده اند، مورد لطف و رحمت خداوند قرار بگیرند و سعادتمند شوند.»
اینکه امام حسین علیه السلام در چنین روز ارجمندی با خدای خود چه گفته و از خدای خود چه خواسته، قطعاً خواندنی و شنیدنی است.

۴ـ در فاصله بیست و یک کیلومتری شهر مکه، سرزمین مقدسی است که پیشینه آن به زمان حضرت آدم علیه السلام برمی گردد. نام این سرزمین، عرفات است.
کسانی که به حج تمتّع مشرف می شوند، پس از پوشیدن لباس احرام، به عرفات می روند و از ظهر روز نهم ذیحجه تا غروب آفتاب در این منطقه می مانند و از آنجا برای طواف خانه خدا، راهی مکه می شوند.
امیرمومنان حضرت علی علیه السلام فرمودند: «می دانید چرا زائر خانه خدا پس از پوشیدن لباس احرام باید به عرفات برود و پس از وقوف در عرفات، راهی طواف بیت الله شود؟
به این دلیل که میهمان برای ورود به محضر میزبانی با آن بزرگی و عظمت ابتدا باید در بیرون دروازه به تامل بایستد و به این معرفت دست بیابد که قرار است بر چه میزبانی وارد شود و با تامل و تدبّر و عجز ولابه و دعا واستغفار، به معرفت صاحب خانه نائل شود و از محضر کریمش اجازه ورود بگیرد و سپس وارد صحن و سرای میزبان شود و به طواف خانه اش بپردازد.»
امام سجاد علیه السلام فرمودند:
«سرّ عرفات این است که این سرزمین، سرزمین عرفان و شهود و معرفت است.
عرفات، سرزمینی است که می داند چه کسانی بر روی او گام می نهند، با چه نیت و انگیزه ای آمده اند و با چه وضعیتی باز می گردند... عرفات، سرزمینی است که نیت زائران را می فهمد و اعمالشان را می بیند و رفتارشان را شهادت می دهد.»
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: «برخی از گناهان است که جز در عرفات بخشیده نمی شود.»
اینکه عرفات محلی است که آدم و حوا پس از هبوط از بهشت و مدت ها سرگردانی یکدیگر را در این سرزمین پیدا می کنند،
اینکه توبه آدم در این مکان، مقبول حضرت حق واقع می شود،
اینکه جبرئیل، اعمال حج را در این مکان به حضرت ابراهیم علیه السلام می آموزد،
اینکه فرموده اند؛ عرفات تجلی تمامیت حج است، الحجّ عرفه،
اینکه سرزمین عرفات، مکتب و مدرس اغلب انبیاء و اولیاء بوده است و... و...
نشان می دهد که این نقطه از کره زمین، وجه تمایزی آشکار با همه نقاط دیگر دارد.

خلاصه اینکه:

اگر کسی بخواهد به معدنی از معادن و سرّی از اسرار و جلوه ای از جلوات و حقیقتی از حقایق عالم، دست پیدا کند، بد نیست که ببینند کسی مثل حضرت حسین علیه السلام در روزی مثل عرفه، در مکانی چون عرفات، به خدای خود چه گفته است.
آورده اند که عصر روز عرفه در سرزمین عرفات، حضرت امام حسین علیه السلام از خیمه خود در آمدند و در حالی که جمعی از فرزندان و یاران و نزدیکان، ایشان را همراهی می کردند، در نهایت خضوع و خشوع، به سمت جبل الرحمه پیش رفتند، و در دامنه کوه، رو به سوی کعبه ایستادند و دست هایشان را تا مقابل صورت بالا آوردند و همچون گرسنه سائلی که غذا طلب می کند، با تضرّع و مسکنت به راز و نیاز با خدا پرداختند:

نظرات کاربران درباره کتاب دعای امام حسين عليه‌‌السلام در روز عرفه

نثر بسیار عالی و روان
در 1 سال پیش توسط م مداح
سلام.عالی حتما مطالعه بفرمایید.
در 2 سال پیش توسط ahm...133
ترجمه بسیار عالی.حال خوب
در 2 ماه پیش توسط m.n...ari